Kilka stron na temat Wielkiego Bukowca w „Dziejach wsi powiatu starogardzkiego Józefa Milewskiego” (Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, Gdańsk 1968) pozostawia niedosyt. Przecież historyk pochodził z Zelgoszczy, wsi, która wraz z Wielkim Bukowcem należała i należy do parafii Czarnylas. Nie ma tu wielu nazwisk i bukowieckich „rodów”. Nie ma też – na co liczyłem – opisanej historii pożaru. Zanim przejrzyjmy tekst, jedna uwaga – autor konsekwentnie używa pisowni Bukówiec. I taka w latach 60. musiała obowiązywać. Zresztą funkcjonuje i dzisiaj, choć nieoficjalnie. Mało kto ze starszych mieszkańców wsi mówi Bukowiec. (tm)

Publiczna Szkoła Podstawowa w Mirotkach wraz z grupą nieformalną „Miłośnicy szkoły” realizując  projekt „Chlebowe pyszności dla mieszkańców Mirotek i gości” w ramach Programu Działaj Lokalnie serdecznie zaprasza na warsztaty pieczenia chleba, które odbędą się w środę 5 października o godzinie 15. Upieczemy chleb orkiszowy na zakwasie.

Zapraszamy do naszej szkoły!

PROSZĘ O WSPARCIE PANI JOLANTY ADAM, KTÓRA WYSTĄPIŁA W PROGRAMIE "ROZMOWY W TOKU" 8 WRZEŚNIA BR. TO DLA NIEJ SZANSA NA BEZPŁATNE WARSZTATY KABARETOWE:   

ZAPROSZENIE DO SZKOŁY W MIROTKACH

 Publiczna Szkoła Podstawowa w Mirotkach wraz z grupą nieformalną „Miłośnicy szkoły” od lipca do października br. realizuje projekt „Chlebowe pyszności dla mieszkańców Mirotek i gości” w ramach Programu Działaj Lokalnie.

Dom w Wolentalu. Po części taki, jak na zdjęciu sprzed może nawet i stu lat. Andrzej Leszman w trakcie rozmowy przynosi co pewien czas dokumenty i książki o tych stronach. Podpiera nimi swoje nieraz wydawałoby się nieprawdopodobne opowieści. Książek ma sporo. Kupuje, zbiera. Jeden z ostatnich tutaj, którego interesuje historia.

Jechałem dalej, poszukując gospodarstwa Alfonsa Kośmińskiego. Nie było to wcale takie proste. Nawet napotkani po drodze mieszkańcy Kranka mieli problemy z określeniem, jak do niego trafić. Zabawne, gdy używali sformułowania „za górką” (gdzie spojrzeć, ciągnęły płaszczyzny pól). Zajechałem wreszcie przed – tak mi się wydawało - wskazany dom i dla pewności zapytałem o pana Alfonsa. Młody mężczyzna powiedział, że to gospodarstwo dalej. Zaciekawiony zapytał, o co mi chodzi. Gdy powiedziałem, że szukam dziewczyny z Kranka z lat sześćdziesiątych, stwierdził że lepiej iść do domu, przed którym stoję. Bo pani Wacława ma 95 lat i świetną pamięć. Tu muszę zmienić sposób narracji.