www.mamboteam.com
 
Strona główna
poniedziałek, 11 grudzień 2017
 
 
ANTONI CHYŁA. Byłe Nadleśnictwo Drewniaczki - historia i teraźniejszość Drukuj E-mail
wtorek, 14 luty 2017


Dla wielu z nas, mieszkańców Skórcza oraz gmin Skórcz, Osiek i Lubichowo, nazwa Drewniaczki wiąże się nierozłącznie z byłym Nadleśnictwem Drewniaczki.

Z dokumentów wynika, że w 1827 roku na terenie Rejencji Gdańskiej istniały dwie inspekcje nadzorujące gospodarkę leśną, z tego jedna w Starogardzie. W jej skład wchodziły nadleśnictwa: Drewniaczki, Wirty, Mątowy, Okonin, Stolin, Darźlubie, Mirachowo, Oliwa i Piekiełka. Rozporządzeniem Rady Ministrów z 16.01.1925 roku o utworzeniu Dyrekcji Lasów Państwowych ( Dz. RP z 30.12.1924 roku U RP nr 9), w oparciu o Rozporządzenie Prezydenta RP z 30.12.1924, utworzono Dyrekcję Gdańską z siedzibą w Toruniu, która posiadała trzy inspekcje terenowe. Pierwsza inspekcja Toruń - Starogard obejmowała nadleśnictwa: Jawornik, Lubichowo, Drewniaczki, Błędowo, Osieczno, Leśna Huta, Bartel Wielki. Kierowana była przez inspektora Lasów Sobieszańskiego oraz sekretarza Chyłę.

W latach 1936 – 1938 utworzono Okręg Pomorski z siedzibą Dyrekcji LP w Toruniu. W skład tego okręgu wchodziły powiaty starogardzki i tczewski. Ten schemat trwał do wybuchu II Wojny Światowej. Dyrektorem był Władysław Chwalibogowski. Jako ciekawostkę można uznać, że wody oddano w całości w latach 1928 – 1929 w administrację DLP w Toruniu. Zajmowały one łącznie obszar 10854ha, z tego 226 jezior zajmowało 8864ha oraz 73 obiekty rzeczne. W drodze przetargów publicznych wydzierżawiano w celu rybołówstwa wody na okres 12 lat. Czynsz był ustalany w kg szczupaka lub w złotych w złocie z jednostki powierzchni. DLP Toruń z tego tytułu wyliczył 57 ton szczupaka. W przypadku jeziora Kałębie - 466ha - wynosił 2447kg szczupaka, a Czarne Północne-Południowe - 177ha - tylko 929kg.

W okresie okupacji Drewniaczki to Wilhelmswalde. Były również siedzibą nadleśnictwa. Po okresie okupacji Nadleśnictwo Drewniaczki weszło w skład nadleśnictw LP, których Dyrekcja mieściła się w Gdańsku, czasowo w Toruniu.

31 grudnia 1972 roku nastąpiła likwidacja Nadleśnictwa Drewniaczki i jako Obręb Drewniaczki z dniem 1 stycznia 1973 roku weszło w skład Nadleśnictwa Lubichowo. Specyficzną cechą byłych nadleśnictw jest określenie ich budynków mianem „sekretarzówka” - te, w których zamieszkiwał sekretarz nadleśnictwa oraz „nadleśnictwo” - gdzie mieszkał nadleśniczy i znajdowały się biura nadleśnictwa.

W przypadku Drewniaczek, wjeżdżając od skrzyżowania dróg Skórcz - Kościerzyna (Lubichowo, Pączewo) – Ocypel, przy krzyżu po lewej stronie znajduje się tak zwana „sekretarzówka”. Za tym budynkiem w kierunku nadleśnictwa istnieje nieczynny staw. Za nim odchodzi droga leśna w kierunku byłego Leśnictwa Lasek (obecnie Bojanowo). Po przejściu kilku metrów po lewej stronie znajdują się garaże zbudowane w okresie powojennym, a za nimi sad ze starymi drzewami owocowymi. Z relacji pani Krystyny Graban ze Szlagi wynika, że tam, gdzie są garaże, dawniej były pomieszczenia biurowe, które uległy zniszczeniu na skutek działań frontowych w 1945 roku. Pamięta ona mury tych pomieszczeń. Jeśli chodzi o staw, to pani Krystyna mówi, że był on stale czynny, wypełniony wodą, nawet do czasu, gdy już sama miała rodzinę i musiała uważać, aby dzieci nie wchodziły do niego bez jej zgody. Budynki inwentarskie w nadleśnictwie były kryte dachówką. Droga prowadząca do Zelgoszczy półkolem obiega budynek dawnego nadleśnictwa. Od strony Skórcza mamy widok na szczyt budynku i dawne podwórze z trzema starymi kasztanowcami. W dali, po lewej stronie, stoi budynek inwentarski. Od strony Skórcza rośnie pojedyncze drzewo iglaste. Na podstawie pnia można przyjąć, że dosyć wiekowe.

Od strony wsi Wielki Bukowiec widać charakterystyczną drewnianą werandę. Po wejściu do niej po prawej stronie znajdowały się drzwi, które prowadziły do dwóch pomieszczeń, w których do lat 90-tych mieścił się Posterunek Straży Leśnej Nadleśnictwa Lubichowo (z ustnej relacji komendanta SL Grzegorza Sławnego). W pierwszym oknie po prawej stronie werandy mieszczą się kraty. To pomieszczenie, w którym przechowywana była broń służbowa straży leśnej. Następne okno też z tego pomieszczenia. W szczycie budynku od strony Zelgoszczy (droga z aleją lipową) widać ślady po starych drzewach - pnie są dużej średnicy. Po wejściu na podwórze po prawej stronie są budynki inwentarskie, za nimi jest stodoła z jednym klepiskiem, za nią cztery pokaźne dęby. Ogrodzenie byłego nadleśnictwa jest zachowane we fragmentach. Również część budynków uległa zniszczeniu. Na podstawie kubatury można sądzić, że budynek byłego Nadleśnictwa Drewniaczki był duży w porównaniu do innych budynków byłych nadleśnictw. Dziś ten budynek jest we władaniu prywatnych osób (zamieszkuje kilka rodzin).

Warto byłoby na podstawie starych fotografii odtworzyć czas świetności tego miejsca. Było to miejsce szczególne ze względu na fakt istnienia w tym budynku instytucji niezwiązanych z lasem.

PS. Czynię starania w pozyskaniu starych zdjęć, jak również odtworzeniu z imienia i nazwiska osób związanych z tym nadleśnictwem. W tym tekscie korzystałem z opracowań leśników z OLP Toruń i Gdańsk dostępnych na stronie internetowej. Duża ilość wykonanych zdjęć pozwoli na odtworzenie w wyobraźni kształtu tamtej osady z okresu przedwojennego.

Skórcz, 12.02.2017 rok

Antoni


 
wstecz   dalej »
 
Top! Top!