www.mamboteam.com
 
Strona główna
wtorek, 07 kwiecień 2020
 
 
Ogród barokowy (II poł. XVIIw) Drukuj E-mail
wtorek, 27 maj 2008
przy rezydencji królewskiej Jana III Sobieskiego w Wilanowie


W II poł. XVII wieku ogrody polskie wzorowały się na dużych założeniach francuskich. Cechowały je: reprezentacyjność, efektowność i bogactwo z dążnością do rozwiązań o dużych rozmiarach. Największy ich rozwój następuje w ogrodach pałacowych rezydencji królewskich, magnackich i kościelnych. Dojrzałą i bardziej rozwiniętą formą ogrodu barokowego są założenia ogrodowe np. w Nieborowie, Rogalinie i w - reprezentowanym tu - ogrodzie przy rezydencji króla Jana III Sobieskiego w Wilanowie. Pierwotnym twórcą ogrodu założonego w 1682 roku był gdańszczanin, kapitan i inżynier królewski Adolf Boya współpracujący z architektem holenderskim Tylmanem z Gameren. Ogród o wydłużonej kompozycji jednoosiowej centralnie ułożony wobec pałacu 1 był położony na tarasach okalających go z trzech stron. Najważniejszym elementem jego założenia były bogate partery 9 porównywane do salonu. Inne elementy, podobnie jaki układ budynku, były np. ścianami, gabinetami, korytarzami, teatrami, itp. Okazałe partery były kształtowane z motywów stylizowanych form roślinnych – tu lilią – herbem Burbonów lub prostych form kół, prostokątów. Ich ozdobny rysunek wyznaczały nisko strzyżone żywopłoty z bukszpanów wypełnione w środku kwiatami jednorocznymi. Dopełnieniem barwności układu kompozycyjnego są ścieżki z kolorowego żwiru czy piasku z ich bogactwem dynamicznych linii. Podwójny rysunek stanowiły gazony trawiaste skontrastowane bryłami roślin, np. tui, cisów, bukszpanów, wkomponowanych w obrzeża kwater parteru. Pełni dynamiki dopełniały rzeźby na postumentach i centralnie usytuowany wieloboczny basen  wodny 3 z rzeźbą postaci mitologicznych, jak Trytona dmiącego na rogu, Atlanta, Neptuna, itp. pełniąca funkcję fontanny z tryskającą wodą. Całość salonu parterowego była wieńczona szpalerami 4 wysokich drzew (grabów, buków, lip, klonów) o ścianach pełnych lub ażurowych. Nieco inną rolę pełniły aleje z drzew, które wyznaczały główne kierunki i służyły do spacerów. Dopełnieniemogrodu były obiekty małej architektury: pawilony, oranżerie, groty, obudowane baseny wodne. Późniejszy rozwój ogrodów barokowych postępuje w kierunku zwiększenia bogactwa ich elementów, dekoracyjności i był charakterystyczny już dla ogrodów rokokowych.
 
wstecz
 
Top! Top!